Erice bezoeken begint niet pas aan de stadspoort. Het begint al beneden in Trapani, wanneer je die compacte middeleeuwse stad boven op de berg ziet liggen. De route omhoog is meteen deel van de ervaring: met de kabelbaan zweef je richting de top, met de auto klim je in haarspeldbochten naar de oude poorten, en met de trein reis je eerst tot Trapani om daarna over te stappen op lokaal vervoer.
Ik neem je mee door Erice zoals je de stad het best beleeft: traag, te voet, met aandacht voor de stenen straten, de kleine pleinen, de geur van amandelgebak en de momenten waarop de mist ineens plaatsmaakt voor zicht op Trapani, de zoutpannen en de Egadische eilanden. Dit is geen stad voor een checklist. Dit is een plek waar je telkens even blijft hangen.
Erice bezoeken: zo start ik mijn wandeling boven op de berg
Voor een eerste bezoek kies ik het liefst de kabelbaan vanuit Trapani. Je parkeert beneden bij de parking van de Funivia di Erice, stapt in bij de benedenhalte aan SP 31 per Erice, ter hoogte van Via Capua, en komt boven aan in Erice Vetta bij Via delle Pinete. De rit duurt ongeveer tien minuten en is meteen een van de mooiste aankomsten in West-Sicilië.
Kom je met de auto helemaal naar boven, dan voelt de aankomst anders. Je rijdt tot bij de poorten van de oude stad en moet daar slim beslissen waar je de wagen laat staan. Erice is geen plek waar je achteloos de middeleeuwse kern inrijdt. De straten zijn smal, steil en gemaakt voor voeten, niet voor zoekend autoverkeer.
Wie een rondreis op Sicilië plant, combineert Erice heel logisch met Trapani. Gebruik daarvoor ook onze Trapani gids. Reis je breder door het eiland, dan helpen onze pagina’s over Sicilië bezoeken en praktische Sicilië tips om je route rustiger op te bouwen.
Van Porta Trapani naar Via Vittorio Emanuele
Mijn wandeling begint bij Porta Trapani. Dat is de meest logische toegangspoort als je boven met de kabelbaan aankomt of bij de westkant parkeert. Zodra je door de poort stapt, verandert het ritme. De kasseien zijn ongelijk, de straatjes lopen niet strak, en achter elke hoek zit weer een doorkijkje naar een kerkgevel, een binnenplaats of een zijstraat waar je maar met één persoon tegelijk door kunt.
Ik volg eerst Via Vittorio Emanuele. Dit is een van de belangrijkste wandelassen van Erice en meteen een goede manier om de stad te lezen. Aan de ene kant zie je winkels met keramiek, tapijten en zoetigheden. Aan de andere kant vallen de zware stenen muren op, met deuren die net genoeg openstaan om binnenplaatsen te raden.
Erice is niet groot, maar je voelt al snel dat je hier niet op vlak terrein loopt. Sommige stukken dalen zachtjes, andere straatjes trekken venijnig omhoog. Goede schoenen zijn geen luxe. Slippers of gladde zolen maken de wandeling minder aangenaam, zeker wanneer de stenen vochtig zijn of wanneer er laaghangende mist over de berg schuift.
Piazza Matrice en de Real Duomo
Niet veel later kom ik uit bij Piazza Matrice. Dit is een van de pleinen waar je vanzelf vertraagt. De ruimte opent plots, de gevel van de Chiesa Madre trekt de blik naar zich toe en de vrijstaande klokkentoren staat er als een wachter naast. Die toren had niet alleen een religieuze functie: door zijn stevige, vierkante vorm voelt hij ook militair aan.
De Chiesa Madre is gewijd aan Santa Maria Assunta. De kerk past perfect bij Erice: ingetogen, streng en toch rijk aan details. Kijk vooral niet alleen naar de voorgevel. Loop even rond, bekijk de steenlagen en let op hoe het plein werkt als rustpunt tussen de steile straten. Dit is een goede plek om je route te oriënteren, want vanaf hier liggen de kabelbaan, de centrale straatjes en de Balio-tuinen allemaal op wandelafstand.
Wie Erice bezoeken wil combineren met meer Sicilië, merkt hier ook hoe anders deze stad aanvoelt dan Palermo of Catania. Erice is stiller, compacter en verticaler. Voor Palermo kun je later verder plannen met onze gids Palermo bezoeken, maar hier boven op de berg draait alles om wandelen, kijken en af en toe blijven staan.
Koffie en genovese bij Maria Grammatico
Vanaf Piazza Matrice wandel ik terug richting Via Vittorio Emanuele voor een stop die je in Erice niet mag overslaan: Pasticceria Maria Grammatico. Het adres staat op Via Vittorio Emanuele 14, 91016 Erice. Je komt hier niet alleen voor koffie, maar vooral voor de genovese ericina.
Ik neem een espresso en een warme genovese. Dat gebak ziet eenvoudig uit: een rond, zacht heuveltje met poedersuiker. Maar zodra je het breekt, komt de warme banketbakkersroom naar buiten. Het is precies het soort zoetigheid dat bij Erice past: stevig genoeg voor een bergstad, fijn genoeg om er meteen nog eentje te willen bestellen.
Maria Grammatico is ook een goed adres voor cannoli, cassatine, frutta martorana en amandelgebak. Toch zou ik bij een eerste bezoek altijd met de genovese beginnen. Neem ze niet mee in een zakje om later koud op te eten. Dit gebak is op zijn best wanneer het net warm genoeg is en de poedersuiker nog aan je vingers blijft hangen.
Praktisch: Maria Grammatico vermeldt voor de zomerperiode opening elke dag van 9.00 tot 24.00 uur vanaf mei. In de winterperiode gaat het om dinsdag tot zondag van 9.00 tot 21.00 uur en maandag gesloten. Controleer kort voor je bezoek de actuele info via de contactpagina van Maria Grammatico.
Piazza Umberto I en Vico San Rocco
Na koffie wandel ik verder naar Piazza Umberto I. Dit plein voelt centraler en levendiger dan Piazza Matrice. Hier kruisen straten, komen wandelaars samen en kun je goed zien hoe klein de afstanden in Erice eigenlijk zijn. Toch mag je je niet laten misleiden: door de hoogteverschillen en kasseien voelt elke korte omweg net wat trager.
Van Piazza Umberto I stap ik naar Vico San Rocco. Het straatje is smal en rustig, maar het brengt je naar een van de belangrijkste culturele stops in de stad: het Polo Museale “A. Cordici”. Dit museum is de plek waar de geschiedenis van Erice concreet wordt. Niet alleen in grote verhalen over Venus en Normandische kastelen, maar in objecten, sculpturen en kleine vondsten.
Museo Cordici: het museum dat je in Erice echt bezoekt
Wie maar één museum in Erice bezoekt, kiest best het Polo Museale “A. Cordici”. Het museum ligt aan Vico San Rocco 1 en is de sterkste binnenstop tijdens een dag Erice bezoeken. Je stapt hier uit de straatjes en komt in een verzameling die archeologie, religieuze kunst, volkscultuur en het Venere-verhaal samenbrengt.
Ik blijf eerst hangen bij de archeologische afdeling. De kleine marmeren kop van Venus is een van die stukken die je niet op grootte moet beoordelen. Juist omdat ze klein is, trekt ze je dichterbij. Erice was eeuwenlang verbonden met de cultus van Venus Erycina, en in dit museum krijgt dat verhaal een gezicht.
Ook de Annunciatie van Antonello Gagini uit 1525 verdient tijd. De sculptuur heeft die stille spanning die je in goede religieuze kunst voelt: twee figuren, een moment van aankondiging, en een compositie die zelfs in een museumzaal nog iets sacraals behoudt. Daarna loop ik door naar de etno-antropologische stukken, waar onder meer kerststalfiguren en voorwerpen uit het lokale leven het verhaal van Erice aardser maken.
Een extra reden om het museum op te nemen, is Venere Immersiva. Deze installatie werd toegevoegd om het verhaal van Venus Erycina met projecties, beeld en geluid te vertellen. Het werkt goed omdat Erice zelf overal naar dat verleden verwijst: in de naam van het Castello di Venere, in de ligging op de berg en in de symboliek die door de stad blijft lopen.
Voor tickets reken je momenteel op 5 euro voor een gewoon ticket. Het geïntegreerde ticket van 10 euro combineert het museum met Castello di Venere, Torretta Pepoli, Quartiere Spagnolo en Erice in miniatura. De opening loopt in de hoofdmaanden van 1 april tot 30 juni van 10.00 tot 18.00 uur, van 1 juli tot 30 september van 10.00 tot 19.00 uur en in oktober van 10.00 tot 18.00 uur. In de wintermaanden is op weekdagen reserveren vooraf nodig; op zaterdag en feestdagen staat 10.00 tot 16.00 uur vermeld. Check voor vertrek de pagina met praktische info over het Polo Museo Antonio Cordici.
Nog twee musea in Erice: MEMS en Baglio San Matteo
Erice heeft meer museale plekken dan je op een snelle wandeling zou vermoeden. Naast Museo Cordici neem ik ook MEMS mee in mijn route. MEMS, Museo di Erice La Montagna del Signore, is geen klassiek museum met één gebouw en één zaal. Het is een verspreid kerkelijk museumparcours door de stad, met verschillende religieuze locaties die samen het sacraalerfgoed van Erice tonen.
Dat past bij Erice, want je loopt hier voortdurend langs kerken, kapellen en oude religieuze gebouwen. De stad werd vaak omschreven als een stad van kerken, en MEMS maakt dat voelbaar. Het startpunt wordt vermeld bij Via San Giuseppe. Wie tijd heeft, kan dit combineren met de Chiesa Madre en de straten rond het centrum. Voor een rustige dag zou ik Museo Cordici en een deel van MEMS combineren, en niet proberen elke kerkelijke stop gehaast af te werken.
Het derde museum is Museo Agro-forestale “Baglio San Matteo” in Contrada San Matteo, ongeveer buiten de compacte historische kern. Dit museum draait rond landelijk leven, bosbouw, werktuigen en de natuurlijke omgeving van Monte Erice. De praktische kant is belangrijk: de actuele publieksuren tonen geen gewone dagelijkse opening. Daarom zet ik dit niet als spontane stadswandelingstop, maar als vooraf te bevestigen omweg voor wie met de auto is en specifiek interesse heeft in het landelijke Erice rond de berg.
Giardino del Balio en Castello di Venere
Na het museum wandel ik richting de oostkant van Erice. De straatjes worden rustiger, de bomen komen dichterbij en ineens sta je in het groen van de Giardino del Balio. Dit is een van de mooiste plekken van de stad. Niet omdat het park groot is, maar omdat het precies op de juiste plek ligt: naast de oude verdedigingszone, met uitzicht dat ver voorbij de muren trekt.
Vanaf de Balio-tuinen kijk je richting Trapani, de haven, de zoutpannen en de Egadische eilanden. Aan de andere kant draait de blik naar San Vito lo Capo en de kust. Op heldere dagen is dit het punt waar je begrijpt waarom Erice strategisch zo belangrijk was. Op mistige dagen krijg je iets heel anders: bomen, muren en torens die half verdwijnen, waardoor de stad nog middeleeuwser lijkt.
Naast de tuinen ligt het Castello di Venere. De Normandiërs bouwden het kasteel met materiaal dat verbonden wordt met de vroegere tempel van Venus Erycina. Daardoor voelt dit geen losstaande ruïne, maar een plek waar verschillende lagen Sicilië op elkaar liggen: Elymisch, Romeins, middeleeuws en Normandisch.
Onder de kasteelmuren staat Torretta Pepoli. Die toren lijkt op het eerste gezicht bijna romantisch, maar hij hoort perfect bij de theatrale ligging van Erice. Wie het geïntegreerde ticket neemt, kan hier meer uit de oostkant van de stad halen en hoeft niet apart te puzzelen met losse ingangen.
Via San Carlo, Porta Spada en het Quartiere Spagnolo
Vanaf de kasteelzone wandel ik niet meteen terug naar het centrum. Ik neem de langere lus richting Via San Carlo en de noordelijke kant van Erice. Hier wordt het stiller. Je merkt dat veel dagjesmensen tussen Porta Trapani, de Duomo, de pasticceria en het kasteel blijven hangen. Juist daarom is deze lus zo aangenaam.
Richting Porta Spada voel je de stad als vesting. De muren, het hoogteverschil en de wind maken duidelijk dat Erice niet zomaar een mooi dorp op een heuvel is, maar een plek met controle over de omgeving. De straatjes zijn hier minder commercieel en ruwer, met stenen gevels die bijna in de straat lijken te groeien.
Daarna trek ik door naar het Quartiere Spagnolo. Deze Spaanse wijk werd tijdens de Spaanse overheersing opgezet om soldaten te huisvesten, maar werd nooit volledig afgewerkt. Vandaag is net dat onafgewerkte karakter interessant. Je ziet resten van versterking, open steen en zichtlijnen naar de zee. Het is een plek waar de stad minder gepolijst aanvoelt.
Eten in Erice: Ristorante Monte San Giuliano
Na al dat wandelen kies ik voor lunch of diner bij Ristorante Monte San Giuliano, aan Vicolo San Rocco 7, 91016 Erice. Het restaurant ligt handig tussen het museumgedeelte en de centrale straten, maar toch net verscholen genoeg om niet als een doorsnee passantenterras te voelen.
De keuken leunt op producten en smaken uit Trapani: olijfolie, amandelen, olijven, pistache, knoflook, tonijn en verse pasta. Daarom bestel ik hier het liefst busiate wanneer ze op de kaart staan. Die gedraaide pastavorm hoort bij West-Sicilië en past perfect bij stevige, aromatische sauzen. Ook visgerechten zijn hier logisch, want Trapani en de kust liggen letterlijk onder Erice.
In de zomer is de tuin een sterke troef. Erice kan overdag druk zijn, maar zodra je zit, vertraagt alles weer. Dit is het soort restaurant waar ik niet te laat binnenval zonder reservatie, zeker niet in vakantieperiodes. Praktisch: tel. +39 0923 869595, WhatsApp +39 334 1396763 en e-mail ristorante@montesangiuliano.it.
De leukste pleinen van Erice
Piazza Matrice is het plein voor de eerste indruk. Je krijgt er de Duomo, de klokkentoren en de ruimte om even te landen na de straatjes. Ik vind dit het beste plein om je bezoek rustig te starten, zeker wanneer je met kinderen reist of met iemand die niet de hele tijd steil wil klimmen.
Piazza Umberto I voelt dan weer als het levendige hart van Erice. Hier kom je terug tussen koffie, winkels, kleine terrassen en kruisingen van wandelroutes. Het is geen groots Italiaans plein zoals je dat in Palermo vindt, maar juist daardoor past het bij Erice: compact, stenig en op mensenmaat.
Piazza del Carmine is stiller. Je komt hier wanneer je richting Porta Carmine wandelt of logeert bij Il Carmine. Dit plein heeft minder passage, maar het werkt goed als rustige uitvalsbasis voor de westkant van de stad. Wie Erice bezoeken wil zonder voortdurend tussen groepen te lopen, houdt deze hoek best in gedachten.
Parkeren in Erice: gratis is onzeker, goedkoop lukt beneden
Parkeren is een van de belangrijkste keuzes voor Erice. Rijd je zonder plan naar boven, dan verlies je tijd in smalle straten en rond de poorten. Mijn praktische keuze is daarom simpel: parkeer beneden bij de kabelbaan en neem de Funivia omhoog. De parkings P1 en P2 liggen bij de benedenhalte. P1 ligt bij de hoek van de vroegere SP 31 en Via Capua; P2 bij de hoek van Via Avellino en Via Fratelli Aiuto.
De parkeertarieven bij de kabelbaan staan momenteel op 5 euro voor de eerste drie uur, 1 euro per bijkomend uur en 10 euro als dagtarief. Voor gewone bezoekers is dit de meest overzichtelijke goedkope oplossing. Bovendien vermijd je daarmee de stress van rijden en keren in Erice Vetta.
Gratis parkeren boven in of vlak bij de historische kern zou ik niet als vaste strategie plannen. De plekken rond de poorten zijn beperkt, de regels kunnen per zone verschillen en in drukke periodes is zoeken zelden de moeite. Wil je toch naar boven rijden, kijk dan naar de betaalde zones rond Porta Trapani, Porta Carmine, Porta Spada en Viale Conte Pepoli, en check altijd de borden ter plaatse. De gemeentelijke pagina over parkeerzones en parkeerinformatie in Erice is de beste plaats om kort voor vertrek te openen.
Laadpunten voor elektrische auto’s rond Erice
Met een elektrische auto plan ik Erice anders dan een gewone kuststop. Ik reken niet op laden in de middeleeuwse kern. De handigste laadplanning ligt beneden, in Trapani en Casa Santa, zodat je daarna ontspannen met de kabelbaan of met een volle batterij de berg op gaat.
Een duidelijke optie in de omgeving is het laadpunt bij Via Salemi 96 in Trapani, aangeduid als Enel X / Enel On Your Way en vermeld met snelladers tot 75 kW en drie aansluitingen. In Trapani vind je daarnaast laadpunten richting Corso Piersanti Mattarella en Via Conte Agostino Pepoli. Omdat bezetting, storing en vermogen bij laadpunten snel veranderen, controleer ik vlak voor aankomst de live kaart in Enel On Your Way of een actuele laadapp zoals ChargeFinder voor Trapani.
Mijn praktische volgorde is: laden beneden, parkeren bij de kabelbaan, Erice te voet bezoeken, en pas daarna verder rijden naar Trapani, Marsala, San Vito lo Capo of Palermo. Zo maak je van Erice geen stressmoment in je elektrische rondreis.
Erice met openbaar vervoer en trein
Erice zelf heeft geen gewone spoorweghalte in de historische kern. Wie Erice met de trein wil bezoeken, reist eerst naar Trapani. Het station van Trapani ligt bij Piazza Umberto en heeft regionale verbindingen, onder meer richting Marsala en Mazara del Vallo. Voor actuele tickets en tijden gebruik je Trenitalia. In de zomer van 2026 zijn op het Italiaanse spoor infrastructuurwerken aangekondigd die reistijden en beschikbaarheid kunnen beïnvloeden, dus controleer je traject kort voor vertrek.
Vanaf het station of het centrum van Trapani ga je daarna naar de kabelbaan. De stadsbussen van ATM Trapani bedienen de Funivia onder meer met lijnen 21, 23 en 24. Op zon- en feestdagen verschijnen ook lijnen zoals 201 en 202 in de richting van de kabelbaan. Kijk altijd naar de zomer- of winterregeling, want de lijnvoering verschilt per periode.
De kabelbaan zelf is de fijnste schakel in dit openbaarvervoerplan. De dienstregeling van de Funivia di Erice is seizoensgebonden. Voor 2026 loopt de kabelbaan in de lente en zomer met ruime avonduren, terwijl de periode van 3 november tot 4 december als gesloten staat. Maandag start de dienst later door onderhoud, behalve wanneer feestdagen de planning verschuiven. De tarieven staan momenteel op 9 euro enkel en 15 euro heen en terug voor gewone bezoekers; bekijk daarvoor de tarievenpagina van de kabelbaan.
Meer inspiratie voor reizen zonder auto vind je in onze gids Sicilië met de trein. Voor wie een bredere route bouwt, past Erice goed in een westelijke Siciliëreis met Trapani, de zoutpannen, Marsala en eventueel Palermo.
Overnachten in Erice: twee adressen in de stad
Veel reizigers doen Erice als daguitstap, maar blijven slapen verandert de sfeer volledig. Zodra de meeste dagjesmensen vertrekken, worden de straatjes stiller. De wind valt soms weg, de stenen kleuren zachter en de stad voelt ineens minder als bezienswaardigheid en meer als bergdorp.
Il Carmine Dimora Storica
Voor de eerste nacht kies ik Il Carmine, omdat je hier echt in de historische kern zit en tegelijk dicht bij Porta Carmine en de westelijke muren. Het hotel is ondergebracht in een voormalig karmelietenklooster dat teruggaat tot 1423, naast de Chiesa dell’Annunziata. Daardoor slaap je niet zomaar in een kamer, maar in een gebouw met dikke muren, een binnenplaats en een rustige kloostersfeer.
Het fijne aan Il Carmine is dat het praktisch blijft. De kamers worden beschreven als ruim en licht, er is een binnenplaats, een kapel, een conferentieruimte en een bistro/restaurant dat ook externe bezoekers ontvangt. Vanuit de accommodatie wandel je zo naar Porta Carmine, Piazza del Carmine en de noordwestelijke kant van Erice.
Adres: Piazza del Carmine 23, 91016 Erice, Trapani. Website: www.ilcarmine.com. E-mail: info@ilcarmine.com. Telefoon: +39 0923 869089. Mobiel: +39 328 4455026.
Bella Vista B&B
Voor de tweede nacht kies ik Bella Vista B&B. De naam is hier niet toevallig gekozen. De grote troef is het terras met uitzicht over de daken van Erice, de zee en de Egadische eilanden. Zeker bij ontbijt is dat een sterk argument om in de stad te blijven slapen in plaats van meteen terug te dalen naar Trapani.
Bella Vista ligt aan Via Chiaramonte 25. Dat is handig voor wie te voet beweegt: ongeveer 100 meter van de kathedraal en de klokkentoren, ongeveer 250 meter van het bovenstation van de kabelbaan en minder dan 500 meter van de Balio-tuinen en het Castello di Venere. De kamers hebben badkamer, wifi, airconditioning en tv. Er zijn standaardkamers, superior kamers en deluxe kamers.
Adres: Via Chiaramonte 25, Erice, Trapani. Website: www.bellavistaerice.it. E-mail: info@bellavistaerice.it. Telefoon: +39 0923 1941528. Mobiel: +39 339 8522110.
Praktische route voor één dag Erice bezoeken
Heb je één dag, dan zou ik Erice bezoeken in deze volgorde. Start bij Porta Trapani, wandel via Via Vittorio Emanuele naar Piazza Matrice en de Chiesa Madre, drink koffie en eet een genovese bij Maria Grammatico, loop naar Piazza Umberto I, bezoek Museo Cordici, en neem daarna de route naar Giardino del Balio en Castello di Venere.
Na de kasteelzone wandel je verder naar Torretta Pepoli, maak je de lus richting Via San Carlo, Porta Spada en het Quartiere Spagnolo, en keer je terug via Porta Carmine. Voor lunch of diner kies je Ristorante Monte San Giuliano. Blijf je slapen, dan geniet je ’s avonds van het centrum wanneer de drukste uren voorbij zijn.
Plan minstens vier uur voor een compacte wandeling met koffie en één museum. Voor de volledige route met Castello di Venere, Torretta Pepoli, Quartiere Spagnolo, lunch en rustig fotograferen reken je beter zes tot zeven uur. Wil je ook MEMS uitgebreider bekijken of buiten de kern naar Baglio San Matteo, maak er dan een overnachting van.
Voor meer eilandinspiratie kun je verder naar onze gids met bezienswaardigheden op Sicilië. Erice past daar perfect in: niet als grootste stop van het eiland, maar wel als een van de meest sfeervolle plekken van West-Sicilië.
Veelgestelde vragen over Erice bezoeken
Hoeveel tijd heb je nodig om Erice te bezoeken?
Voor een eerste bezoek heb je minstens vier uur nodig. Dan kun je Porta Trapani, Via Vittorio Emanuele, Piazza Matrice, Maria Grammatico, Museo Cordici en de Balio-tuinen meenemen. Wil je ook Castello di Venere, Torretta Pepoli, Quartiere Spagnolo, lunch en meerdere musea, plan dan een volledige dag.
Kun je Erice bezoeken zonder auto?
Ja. Reis met de trein of bus naar Trapani, neem een lokale bus of taxi naar de benedenhalte van de kabelbaan en ga met de Funivia naar Erice Vetta. Dit is vaak aangenamer dan zelf naar boven rijden en parkeren zoeken.
Wat is het mooiste uitzichtpunt in Erice?
De Balio-tuinen zijn het meest toegankelijke en mooiste uitzichtpunt. Je kijkt er richting Trapani, de zoutpannen, de Egadische eilanden en de kust. Ook rond Torretta Pepoli en het Castello di Venere krijg je sterke uitzichten.
Wat moet je eten in Erice?
Begin met een warme genovese ericina bij Maria Grammatico. Voor een maaltijd kies je iets dat bij de keuken van Trapani past, zoals huisgemaakte pasta of busiate wanneer die op de kaart staan. Amandelen, pistache, olijfolie, tonijn en vis horen bij de smaken van deze hoek van Sicilië.
Waar parkeer je het best voor Erice?
Voor de meeste reizigers is de parking bij de kabelbaan beneden de makkelijkste keuze. Je betaalt daar momenteel 5 euro voor de eerste drie uur, daarna 1 euro per extra uur of 10 euro voor een dag. Boven in Erice Vetta zijn de plekken beperkter en moet je goed op de borden letten.
Is Erice de moeite waard als daguitstap vanuit Trapani?
Ja. Erice is een van de sterkste daguitstappen vanuit Trapani, vooral omdat de route met de kabelbaan, de middeleeuwse straten, het museum, de Balio-tuinen en de gebakscultuur samen een heel andere kant van Sicilië tonen.
@vacanza_magazine